Engagement gegroeid uit liefde voor haar werk en uit liefde voor Afrika

Dr. Sabine Bleyaert is kinderarts, al meer dan tien jaar expert-vrijwilliger voor Artsen Zonder Vakantie (AZV) en sinds 2018 ook lid van het Bestuursorgaan. Haar liefde voor Afrika dateert echter van lang voor ze vrijwillig aan de slag ging bij onze organisatie. Afrika zat in haar hoofd en haar hart, zonder echt te weten waarom. De nieuwsgierigheid naar het continent leidde tot enkele familievakanties. Uiteindelijk was het een rondreis in Tanzania die alles veranderde.

De zendingen met Artsen Zonder Vakantie hebben mijn blik verruimd. Ik zie de problemen, maar ik sta ook meer open voor de schoonheid die overal te vinden is.

– Dr. Sabine Bleyaert

Dr. Sabine Bleyaert is kinderarts, al meer dan tien jaar expert-vrijwilliger voor Artsen Zonder Vakantie (AZV) en sinds 2018 ook lid van het Bestuursorgaan.

Haar liefde voor Afrika dateert echter van lang voor ze vrijwillig aan de slag ging bij onze organisatie. Afrika zat in haar hoofd en haar hart, zonder echt te weten waarom. De nieuwsgierigheid naar het continent leidde tot enkele familievakanties. Uiteindelijk was het een rondreis in Tanzania die alles veranderde.

Tijdens de rondreis logeerde ze samen met haar gezin een paar nachten in een oude missiepost waaraan een ziekenhuis verbonden was. Uiteraard wilde ze graag een kijkje nemen. Toen de Nederlandse arts die voor een jaar in het ziekenhuis werkzaam was, ruchtbaarheid kreeg van het bezoek van een Belgische pediater, kreeg Sabine voor ze het goed en wel besefte een paar patiëntendossiers in handen geduwd.

“Wij moesten verder met de rondreis, maar het feit dat ik in dat ziekenhuis enkele patiëntjes had kunnen helpen, bleef door mijn hoofd spoken. Het liet me niet los. Bij thuiskomst, ben ik beginnen zoeken naar organisaties waarvoor ik me in Afrika zou kunnen engageren als kinderarts. En zo ben ik bij Artsen Zonder Vakantie terechtgekomen.”

Uitwisseling

Voor Sabine staan de collega’s in de Afrikaanse partnerziekenhuizen centraal tijdens een zending. Ze geeft ondersteuning daar waar er lacunes in hun expertise zijn en opleiding daar waar er een gebrek aan kennis is, maar belangrijker is de wisselwerking met de zorgverleners in het ziekenhuis.

Hoe werken zij? Waar hebben zij nood aan? Wat is er gebruikelijk in de aanpak van patiënten? Als expert-vrijwilliger vindt Sabine het cruciaal om die informatie te kennen, en dat kan alleen maar door nauwe samenwerking met de Afrikaanse collega’s.

“Zomaar onze manier van werken daar implementeren dat hoort niet. Wij moeten ons aan hen aanpassen, aan hun werkwijze, aan de middelen die zij voor handen hebben. Want uiteindelijk draait het om hen en hun patiënten. Wij gaan daar geen mensenlevens redden. Nee, dat moeten onze collega’s daar doen.”

Een moeilijke evenwichtsoefening

“Als kinderarts wil ik patiëntjes altijd gelukkig maken. In mijn praktijk krijgen ze ook een ballon van mij. Ik heb ondertussen moeten leren dat ik als expert-vrijwilliger twee keer moet nadenken en me in hun leefwereld moet verplaatsen. Ik had eens zeepbellenblazers meegenomen. Ik wilde interactie creëren met de kindjes en hun moeders, maar voor hen is zeep een kostbaar goed. Daar had ik niet aan gedacht en de boze reacties die ik kreeg waren serieus confronterend.”

Zelfs na meer dan tien jaar en evenveel zendingen blijft Sabine dat een moeilijk aspect van het vrijwilligersschap vinden.

“Je kunt onmogelijk wegsteken dat je uit een rijk land komt. Dat zien de lokale mensen aan je laptop, je smartphone, je kleding, je schoenen… Het is lastig om niets te geven. Zeker aan kinderen. Daar blijf ik mee ‘strugglen’ als expert-vrijwilliger.”

Zuurstof voor de rest van het jaar

Ze stelt zich regelmatig ook de vraag of het wel de moeite waard is om op zending te gaan. Halen de zendingen naar de Afrikaanse partnerziekenhuizen wel iets uit? Of zijn ze een druppel op de hete plaat? Maar elke keer komt ze tot de slotsom dat haar engagement wel degelijk verandering brengt, wel degelijk het verschil maakt.

En hoewel het niet haar drijfveer is, brengt haar vrijwilligerswerk voor AZV haar ook veel.

Ik voel me iedere keer opnieuw opgeladen. Ik word gelukkig als ik erover kan praten, ben blij dat ik terug mag vertrekken, dat ik berichtjes krijg. Ik doe mijn werk doodgraag, maar op zending gaan… Dat geeft mij zuurstof voor de rest van het jaar.

Een open blik op de wereld

“Ik ben verdraagzamer, milder en geduldiger geworden. Een stuk nederiger ook. Het zorgpersoneel in Afrika heeft zo weinig werkmiddelen, maar door out-of-the-box te denken, door creatief om te gaan met een situatie slagen ze er toch in om goed voor hun patiënten te zorgen. Dat zet me telkens opnieuw met de voeten op de grond. Tegelijkertijd merk ik dat daardoor de liefde voor mijn werk nog groter is geworden. Dankzij mijn Afrikaanse collega’s weet ik nu dat ik in alle omstandigheden mijn werk als kinderarts kan uitvoeren. Terug naar de basis gaan, heeft me enorm verrijkt.”

Wat Sabine raakt, is de ‘joie de vivre’ van de mensen in Afrika. Toch geeft dat haar een dubbel gevoel, want het leven is hard en zwaar voor het grootste deel van de bevolking. Het valt haar echter op dat ondanks alle verschillen in levensomstandigheden, we allemaal hetzelfde willen: de kinderen die het goed doen op school, een gelukkige relatie hebben, een goede gezondheid…

Dit vrijwilligerswerk, heeft me niet alleen uit mijn comfortzone gehaald en me mijn grenzen doen verleggen, het heeft me ook een opener blik op de wereld geschonken. Ik ben er ontzettend dankbaar voor en ben blij dat ik deel uitmaak van de grote Artsen Zonder Vakantie-familie.

Publicatiedatum: 08.08.2025

Help onze Afrikaanse collega’s om noodzakelijke medische zorg toegankelijk te maken.

Doe een gift